is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe wegen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verzoeken: „schei nou as-je-blieft uit, bewaar wat voor morgen", Emmy zat met tranen in de oogen. Tenslotte waren ze zoo nerveus-opgewonden, dat oom Arnold maar even op hoefde te kijken van z'n bord of z'n mond te openen om iets te zeggen, of het schok-schouderen begon weer. Maar ze voelden het als 'n weldaad, die bijna zinnelooze vroolijkheid; de tijd heugde hen niet, dat ze zoo van harte gul hadden gelachen. Suus was geheel met de „buitenlui" verzoend. Tante Cor had haar hartelijk 'n enveloppe overhandigd; 't cadeau zat er in. „Gullie mot er maar iets voor koopen naar oe goesting," zei ze en gaf de bruid 'n stijven kus op de wang. Er bleek 'n bankje van honderd te zitten in die enveloppe; Suus kreeg er 'n kleur van, voelde iets van berouw over haar minachting voor den oom en de tante, die haar zoo vorstelijk bedachten. En laat in den avond, — de vrouwen waren naar bed gegaan, vroegtijdig, met het oog op de komende vermoeienissen en emoties — toen de broers bij elkander zaten in het stil geworden huis, herinneringen uit het verleden, blijë en droeve, 'n weemoedige verteedering brachten, Herman natuurlijk ook sprak van z'n toekomst-plannen, z'n bouwerij, trof den brander de spontane belangstelling, welke Arnold toonde, het aandachtig volgen van z'n uiteenzetting; er leek hem 'n warm meevoelen in als hij bij z'n eigen jongens niet had gevonden, dacht hem toen.

Eindelijk de trouwdag, 'n bleek-zonnige, vroeg-herfstige morgen. Ze kwamen allemaal wat huiverig, wat vreemd te moede beneden in de ontbijt-kamer, waar hun stemmen anders leken te klinken dan op gewone dagen. Het huis was vol verwachtingen en telkens, wanneer de bel ging, de voordeur dichtsloeg, gaven deze geluiden 'n lichtelijk verontrustende sensatie; ze wisten eigenlijk zelf niet waarom. Het kalmst leek nog de bruid zelf, schoon ze wel bizonder bleek zag en eerst, toen Meerhold kwam en spoedig daarop de rijtuigen aanrolden, scheen ook Suus onder den indruk te komen.

De bruidegom praatte druk en opgewonden, schetterigvroolijk. Hij was nog 'n beetje gejaagd door zaken-onaan-