is toegevoegd aan uw favorieten.

Deken De Bo, een groote Vlaming

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vaderland niet vergeten, wat Vlaamsch ia niet verachten : wees Vlaming om Gods wijze wetten na te leven.

Na de mis was er feestzitting in het nieuw stadhuis in zuiver Vlaamschen trant gebouwd : nog is het praal gebouw onvoltrokken en reeds dreunde het van fiere woorden en heilzaam gejuich : prachtige inzet, veelbelovend voor de toekomst! — De overgroote zaal was in eenen wenk stampvol : op het verhoog stonden de talrijke vaandels der maatschappijen, op den voormuur prijkte een opschrift : « Aan den grondlegger der nieuwere taalwetenschap. »

Na eenen welkomgroet van den heer burgmeester over den toestand van de Vlaamsche beweging. Met onweerstaanbaar geweld van gedachten, als mokerslagen, dreunden zijne woorden en het bloedend hert van Vlaanderen lag bloot voor iedereens oogen : geen stamfierheid, naaperij, verbastering! Het volk hijgde bij het aangrijpend schouwspel : het gevoelde er de schande van : het jouwde bij de striemendste aansiippingen van onrecht en drukking van wege de besturen. — Ernstige, bijna smeekende besluittrekking :

Vlamingen, hebt uwe taal'; lief, '.eert ze beschaafd spreken; geen woord Fransch kome over uwe lippen of vraagt u af : waarom doe ik dat? Jongelingen bij het leger, meisjes in het nonnenklooster, blijft Vlaamsch. Het onderwijs moet vervlaaamscht worden • t is het eenige middel cm ons naar hooger te voeren. — Dat er toch om Godswil iets overblijve van deze heuglijke plechtigheid : geen voornemen voor eenen dag maar Van Merris, sprak advokaat Dosfel van Dendermonde

■I

£