is toegevoegd aan uw favorieten.

Langs de wegen der beproeving

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat de koppen dansten. De vrouwen bogen angstig het hoofd en hun gevoel uittei zich in luid geschrei, de oude met schorre snikken, 't meisje in 'n wilde losbarsting. Toen werd het den stoeren kloever te machtig en hij pakte t meisje en kuste haar met hartstochtelijke kracht, alsof ze alleen waren. „Betje, Betje", zei-ie, „huil niet, m'n beestje, ik heb je zoo lief, ik heb je zoo lief, ik kan niet van je weg". Korte zenuwsnikjes klonken door de stille. kamer, waar slechts 't regelmatig getik der oude klok scherp hoorbaar was. Aioeder ging naar den deel en liet ze samen, ze voelde plotseling, dat ze die twee alleen moest laten, dat hun smart

de hare nog overtrof.

Diepte van 't menschelijk gevoel, die zich openbaart in oogenblikken, waarin het zijn volle kracht ontwikkeld heeft, en over alle hinderpalen heen verdragen kan wat het vroeger door moraal en conventie verboden waande! Lang bleven ze, elkaar omarmend, samen en fluisterende woorden vervingen de schokkende snikken, tot ze geheel kalm hand in hand weer neerzaten en zwegen. Moeder kwam terug in de kamer en zag ze en geen woord wilde over hare lippen, totdat het meisje naar haar „toekwam, d'r oude hand vatte en opnieuw door haar tranen heen te snikken begon. Het oudje kuste d'r op de roode wangen en kuste Naas, die 't meisje naar huis bracht en met 'n onbestemd smartgevoel met moeder den rozenkrans bad, toen-ie weer thuis was, -

een vurig gebed voor 'n behouden terugkeer bij Betje.

* *

*

Kapitein de Louter kende bijna al z'n jongens bij naam en in iederen rusttijd ging ie de rijen langs en vroeg naar degenen, die ontbraken. „Waar is die flinke Kempenaar, Naas de Volder, Sergeant?" „Zwaar gewond, KaptehV', 't gewone antwoord. „Kan ie nog vervoerd worden? ,, t Is mogelijk, zegt de dokter". „En Pier aan den Kamp?" „Licht