is toegevoegd aan uw favorieten.

Oude glossen en hun beteekenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

III.

't West-Germaansch geschreven.

Toch is er in de Noord- en Zuid-Néderlandsche Germaansche dialekten wel geschreven, zeker sedert de XIIC eeuw (i); vermoed mag worden, ook vroeger. Daarover een en ander.

Onder de oudere merkwaardigste gedenkstukken met schrift, hoort een houten zwaardje (2), met runen, naar Angelsaksischen norm; 't werd gevonden bij Arum, Z. W. van Franeker, in Friesland.

Men houdt het voor een « thingbod » — aankondiger — < richterzeichen mit dem die ladung erfolgt »(3) — een voorlooper van de < ting wal », die nog in Oostfriesche streken, op 't eiland Sylt, gebruikt wordt bij het aankondigen van een vergadering (4).

De runen van de inscriptie worden vrij algemeen gelezen als « edae boda » (5) en in verband gebracht,

(1) Zoo de bekende Veldeke's Gedichten; mogelijk de Floris en neefloer, zie Steinmeyer Zeüschr. f. Deutsches Altertum, XXI,

? °f den Bere mselau, een Roelantslied, de Nevelingen, de Brandaen, dtParthenopeüs, en enkele andere niet uit dien vroegen tijd zijn? Vgl. nu Kalff, Nederl. Letterk. i, 88.

(2) Boeles, Verslag Friesch Genootschap, 1898/9, blz. 4r, vooral 43.

(3) Brunner, Deutsche Rechts-Geschichte, II, 333 n. Ook Angelsaksisch en Oudsaksisch.

... °V" * Der Stal> aU "chterzeichen » (etc.), zie vooral Von Amira in Abhandlungen der Königlichen Bayerischen Akademie, XXV (1909) 1 • en t overzicht in Savigny-Zeitschrift, XXX, 436 vv.

(4) Siebs in Grundriss der Germanischen Philologie, I", 522.

(5; Boeles in De Vrije Fries, XX, 2 (1903), blz. 196, vooral; 194.