is toegevoegd aan uw favorieten.

Oude glossen en hun beteekenis

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

apicum vilitate... » (i); vele « cartulae » waren « antiquitate scripturae modernis incognitae... » (2).

Op 't vasteland schijnt dit « scottice scriptus » als een waarschuwing, ais minder bij voorkeur te lezen en leesbaar schrift bedoeld te wezen : men verving deze codices door afschriften in continentaal schrift; maar bij nader onderzoek zal zeker nog wel het prototype hier en daar terug te vinden wezen; als hiervóór, in « spangere ».

Ver over Europa toch ging de invloed van deze « Insulani » (3): S' Gallen werd gesticht door Ieren en Angelsaksen; in Fulda was de rustplaats van BONIFACIUS: beide pied a-terre's voor reizende en verblijvende broeders; verder Trier, Toul, Dokkum, en zoovele meer waren stichtingen van deze ijverende christen-apostelen.

In al die congregatie-huizen vindt men in de vroegste tijd ook 't « insulaire » schrift gebruikt. Corbie bij Pérone aan de Somme was zelfs een

« emporium » van deze insulaire litteratuur (4).

*

* *

De runentypen op 't zwaardje in Arum, de Hadamunt, beide met Friesche runentypen, nauw verwant aan de Angelsaksische, doen denken aan Engeland.

(1) Bij Dronke, Tradit. Fuld., p. v (uit Eberhardi Ms. I, blz. té).

(2) Ibid., p. vin (uit Ms. II, blz. 7a).

Vgl. Heydenreich, Der alteste Fuldaer Cartular, (1899), s- 12-

(3) Vgl. ZlMMEK, Ueber die Bedeutung des irischett Elements fiir die miitelatterliche Caliur, in Preussische Jahrbiicher, LIX (1887),

s. 27-59-

U) Vgl. Traube, Sitzungsberichte der Königlichcn Bayerischen Akademie, (1900), 496, 529, 492. Dezelfde, Nomina Sacra, (1907), 243, 283, — ik dank de kennismaking met deie werken aan de welwillendheid van dr. S. G. de Vries, te L'ïicen.