is toegevoegd aan uw favorieten.

Dichters uit Zuid-Afrika

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Voor 'n wiel het kon rol in die wereld nog wild, het mijn klank die gebrul van die leeuwe gestild;

en ik het al gejubel met vorstlike lied toen geen pad was gebaan in die woeste verskiet.

Toen geen huis nog die trekker se kroos kon beskut was mijn tent vir die kleintjies 'n veilige hut,

wat bij nagtlike tog met gewieg en gesus hulle sag het laat sluimer in salige rus.

Ja, ik het met die trekker mij singend verblij,

of in rampe met klaagtoon sijn psalm begelij.

In die strijd met Dingaan, als sijn siel werd geskeur, het mijn troostende stem weer sijn moed opgebeur, en ik het uit die dieptes hom weer uitgevoer naar geweste van rus vir die swerwende boer.

Maar nou val weer mijn lot in 'n dag van veel kwaad, want die trekker se seun het sijn plaas moet verlaat, en ik, arme, nog lewend, het agter geblij om weer saam met sijn vrouw en sijn kinders te lij. Maar mijn stem is nou hees en mijn klank is verdof na die jare van worstling met sonbrand en stof, en mijn kranke geluid word weemoedig gesmoor deur 'n aaklig geklaag uit mijn tentjie gehoor.

Want ik rol, ik en honderde waëns met mij,

na die plek waar die vrouwens en kinders gaan lij.

Dichters uit Zuid-Afrika.