Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De regeeringen trachtten- zooveel mogelijk vergiftigingen te voorkomen, eensdeels door den handel in vergiften te beperken, mede door uiterst strenge strafbepalingen.

„ Welcher cristenmensch mit vergif ft umbgeit wird er des überredet, man soll in an eyner hurde (rooster) brennen , es sey mann oder weybe", heet het in het Schwabische Landrecht. In Bremen luidde het nSo welcli Kersten Man ofte Wif mit vorgiffte urnmegeit, und mit der versehen daat begrepen wurde, den schal man hamen up der hordt".

In het begin der 16° eeuw werd te dezer stede een zekere Geerken Cuypers na op de pijnbank te zijn geweest, levend verbrand, omdat zij acht personen, van welken vier waren gestorven, had vergiftigd met rattenkruit. 1)

In de „ Besluiten der Raads" vindt men er een door dit of een dergelijk misdrijf uitgelokt, ten doel hebbende het verkoopen van zulke gevaarlijke stoffen te bemoeilijken, n.1. dat „Yoortaen niemant bynnen der stadt nochte der Stadtvryheid van Utrecht, rottecruyt te weten arsenicum ofte mercurium hebben oft veyl houden en sel, dan enen man, die dat by synen ede vercopen sel in deser maniere te weten : wye des behoeft sel comen met twee van syn naburen en die geswooren voors. sel dan ook twee van syn naburen nemen , daarbij 't hem vercopen en leveren sel, ende dat sel die geswooren met al den tuygen daarby teykenen in een boeck, ende wyo anders rottecruyt voors. hadde vercoft ofte van buyten brochte , dat sel wesen op syn lyff. 2) Naast deze maatregelen van overheidswege genomen , namen vooral hooggeplaatste personen voorzorgen. Zoo werd van de spijzen en dranken , welke zij gebruiken zouden, vooraf in hun tegenwoordigheid een gedeelte geproefd.

i) Dodt III blz 210

7) VII „ 111.

Sluiten