Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den algemeenen naam van ptomaïnen (van = lijk)

juister ptomatinen aan te duiden.

De groote beteekenis van zijn onderzoekingen werd terstond in de geheele physiologisch scheikundige wereld ingezien ; tal van geleerden volgden zijn voorbeeld , en onderzochten de producten der stofwisseling en van het in ontbinding verkeerende organisme.

De Fransche scheikundige Gautier, die onafhankelijk van Selmi en gelijktydig met hem de afscheiding van lijkenbases had beproefd en die ook vond , heeft later een belangrijk aandeel in onderzoekingen op dit gebied gehad *) even als zyn landgenooten Boutmy en Brouardel.

De Zwitser Nencki scheidde het eerst uit vaste lijm een ptomatine af, dat hy in volkomen zuiveren staat verkreeg, en waaraan hij een plaats aanwees onder de goed gekende scheikundige lichamen.

Zijn leerling Brieger beschreef in drie monografiën 2) en daarenboven in een reeks van tijdschrift-artikelen, een groot aantal zuiver afgescheiden ptomatinen, waardoor de kennis dier stoffen zeer belangrijk werd vermeerderd , en van de meeste de scheikundige plaats werd bepaald.

In Italië werkten op dit gebied behalve Selmi , Guareschi, Giotto , Spica en anderen; in Amerika Yaughau en Novy, terwijl ook in andere landen in meerdere of milidere mate op dit gebied werd gearbeid.

Dat men spoedig tot verdeelingen in groepen kwam en behalve ptomatinen , ook leucomainen , de in het gezonde levende organisme voorkomende , en toxinen , de vergiftige door pathogene microben ontstane stoffen onderscheidde, kan ik slechts ter loops vermelden.

!) Een uitgebreid werk van A. Gautier „Les toxines inicrobiennes et animales", verscheen in 1896 te Parijs bij de Société d'éditions scientifiques.

2) Ueber Ptomaïne Berlin 1835—1886 ; 3 stukken .

Sluiten