Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van het verdrag, en die, dus aangeeft welken weg men practisch 7,al volgen. Het is dunkt mij een zeer groot voordeel, dat voortaan een Duitsche weduwe of liever gezegd een weduwe van een Nederlander, die in Duitschland was gehuwd met een Duitsche vrouw, niet eo ipso, als zij armlastig is, teruggezonden zal worden, maar dat aan de gemeente van den Staat waar zij thuis hoort, zal gevraagd worden onderstand te geven, zoodat zij in Duitschland kan blijven. Ik kan een geval in omgekeerden zin aanhalen, dat mij kort geleden is voorgekomen. Een Duitscher hier te lande, die zich niet heeft laten naturaliseeren, was gehuwd met een Hollandsche vrouw, en heeft een Hollandsche dochter, die in Nederland examen heeft gedaan en niet naar Duitschland terug wil. Nu is de moeder gestorven en de Duitsche vadei is krankzinnig geworden. Die vader is thans armlastig en moet op grond van de tegenwoordige bepalingen worden teruggezonden naar Duitschland, zeer tegen den zin der dochter, die hier wil blijven, daar ze hier geboren en getogen is. Op dit oogenblik is deze zaak bij het Departement van Binnenlandsche Zaken aanhangig en de man moet door zijn Duitsche Heimathsgemeinde overgenomen worden.

Als uitvloeisel van dit verdrag zal in zulk een geval het volgende kunnen gebeuren. Men zal dan kunnen vragen aan de Duitsche gemeente, waar hij Heimathsgerechtigd is, een onderstand te geven en den man hier blijven verplegen. In het door mij genoemde geval zou de dochter, die apothekeres is, gaarne iets bijpassen om haar vader hier te doen verplegen in het krankzinnigengesticht, waarin hij op dit oogenblik is opgenomen. Ik ben met. deze quaestie van a—z bekend, daar ik in het bestuur van zooeven bedoeld gesticht zitting heb. Ik acht het van belang, dat voortaan dergelijke moeilijkheden tot een gunstige oplossing kunnen komen.

Mijnheer de Voorzitter! Er is op een gevaar te wijzen, dat op dit oogenblik ook al bestaat.

Dat is het gevaar der vermomde uitlevering. Personen, die wat op hun kerfstok hebben, maar die niet in de termen vallen om uitgeleverd te worden, loopen gevaar, als zij armlastig worden, dat ze, nu die overgave aan de autoriteiten moet geschieden, terstond in handen der politie vallen. Die mogelijkheid, ik zeide het zooeven, bestaat op dit oogenblik ook. Nu wordt in dit verdrag de zaak in dier voege geregeld, dat de overgave van armlastigen altijd aan de daartoe aangewezen autoriteiten zal geschieden. En als ik het voor en tegen overweeg, dan meen ik dat de nieuwe regeling werkelijk gunstiger is. Er zullen over en weder autoriteiten aangewezen worden die voor de armlastigen die uitgewezen worden zullen hebben te zorgen. Immers, nu zal het niet meer voorkomen dat zich de armlastigen in de grensgemeenten opeenhoopen en ten laste vallen van de gemeenten, en de armlastigen die Heimath-berechtigung in Duitschland hebben — bij ons is, helaas, de auaestie van domicilie van onderstand slecht geregeld — door bepaalde daartoe aangewezen personen gebracht zullen worden naar hun Heimath, naar de gemeente waar zij tehuis behooren, zoodat zij niet aan de grens blijven hangen en wij

Sluiten