Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorkomen alsof hij gesteld is op den strijd van de vrije organisaties tegen de vrije organisaties, alsof hij zich het als een idealen toestand voorstelt, dat aan den eenen kant arbeidersziekenfondsen staan, met wie wij ons per collectief contract verbinden, en aan den anderen kant afdeelingsziekenfondsen. Maar den heer HEYERMANS zal het toch niet onbekend zijn dat dit juist de oorzaak van onzen strijd is: dat men de ziekenfondsen, die een goede verhouding tusschen arbeiders en geneesheeren toelaten, van staatswege tracht te verbieden, en dat het voornamelijk de politieke vrienden zijn van den heer HEYERMANS, die onze fondsen ten doode willen doen opschrijven door de wet en ons willen binden in de fondsen, waarin zij den baas spelen en waarin wij ons dan maar moeten verdedigen door een collectief contract. Als ik het in het jargon van de arbeiders-organisaties en in het jargon van de heeren. sociaal-democraten in de Tweede Kamer mag zeggen: de heeren streven er naar zich van den last van onderkruipers te bevrijden. Den arbeider, die zijn eigen geneesheer, den geneesheer van zijn keuze, zou willen volgen en niet een geneesheer, die hem door zijn organisatie aangewezen wordt krachtens een ziektewet, zooals zij die wenschen, wordt het ziekengeld onthouden. Hij is gebonden bij zijn organisatie te blijven en die organisaties kunnen mooi weer spelen met onze onderkruipers. Dat is het groote gevaar, waarop zich per slot van rekening onze geheele actie baseert ? Ik stel er prijs op dat duidelijk te zeggen. Toen ik in „Het Volk indertijd een debat begon met een sociaal-democratisch geneesheer, die ook weer netjes die hoofdzaak verzweeg, mocht ik eerst een stukje inzenden en toen ik, naar aanleiding van zijn repliek, dat duidelijk in het licht wilde stellen, werd mij door den redacteur gezegd dat het te ingewikkeld was! Neen! dat werd weggemoffeld! Maar dat is het groote gevaar, waartegen wij gewapend moeten blijven staan. Nu ben ik niet zoo reactionnair, als de heer HEYERMANS denkt, want ik zou een voorstander zijn van het zelfde wat hij wenscht: dat in onze ziekenfondsen, die ik me als ideaalziekenfondsen voorstel, waarin verzekerden, geneesheeren en apothekers harmonieus samengaan, de helft van de macht kwam aan de verzekerden en de andere helft aan de geneesheeren en apothekers. Dat acht ik een goede, harmonische oplossing van de zaak, maar de heeren socialisten willen het liever niet. Nu moet ik ernstig er voor waarschuwen dat wij niet al te ongewapend staan bij het komen van een ziektewet naar den geest van den heer HEYERMANS, waarbij onze ziekenfondsen gedood worden. Hij kan er niet voor instaan. Ik geloof dat hij zelf wel eerlijk wenscht de eene soort fondsen naast de andere. Maar hij kan voor zijn politieke vrienden niet instaan. De groote fout in de democratische richting — ik noem mij ook democraat, maar mag daarom toch wel erkennen

Sluiten