Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan de 6e rib,

aan den humerus bovenaan binnen en buiten,

aan den femur onderaan binnen en buiten,

aan de tibia bovenaan binnen,

aan de fibula onderaan buiten,

de onderarm sabelvormig gekromd: lang 18 c.M. Ulna vertoont onderaan een defect, zoodat men gemakkelijk den duim tusschen ulna en handwortel kan inbrengen. De hand is daardoor ulnairwaarts verdrongen.

Nevensgaande radiogrammen welwillend door Dr. Bollaan gemaakt, verduidelijken de beschrijving. Tevens blijkt daaruit, dat de epiphysen vrij zijn, maar dat de uitwassen gelegen zijn in de diaphyse, vlak bij de epiphysairlijn. Voorts blijkt bewaarheid de stelling van Ollier : que les exostoses se développent ordinairement sur 1'extrémité la plus fertile, qui se sonde aussi la dernière au corps de 1'os (extrémités voisines du genou au membre inférieur, extrémités éloignées du coude au membre supérieur). De naam exostosen werd het eerst gegeven door Astley Cooper, maar Virchow was de eerste die bewees, dat het beenuitwassen waren, gelegen aan de oppervlakte der beenderen, deels bestaande uit vaste, deels uit spongieuze beenzelfstandigheid, met kraakbeen aan de oppervlakte. Zij groeien van uit het kraakbeen, terwijl de verbeening langzamerhand geschiedt. Zij ontstaan gewoonlijk in de jeugd, wanneer de beengroei nog niet voleindigd is; is eenmaal het individu volwassen, dan groeien de exostosen ook niet meer. Soms gaan zij op wonderbaarlijke wijze van zelf weer terug. Virchow wees ook op het erfelijke in het optreden. Wat het onstaan ervan betreft, so führte er die Entstehung der kartilaginairen Exostosen auf Abnormitaten in der Ossification des transitorischen Knorpel zuriick und betonte fiir die Erkliirung dieser Abnormitaten die Erblichkeit; andererseits führte er die Störung im Intermediairknorpel auf in früher Jugend ueberstandene Knochenkrankheiten zuruck. Von Bergmann erklarte dann, gestutzt ebenfalls auf die Erblich-

Sluiten