Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uit, hooger op bleek dit niet meer 't geval te zijn. De darmlis werd gefixeerd als de loopen van een geweer.

Daarop knapte de jongen op maar al spoedig kreeg hij weer rectaalbloeding. Bij 't aanleggen van den anus praeternaturalis had ik geen uitgezette vaten gevonden in 't mesenterium maar alleen in den darm. Ik besloot daarom 't angioom als een maligne tumor te behandelen en 't gedeelte van den darm, waarin 't zat, te exstirpeeren.

Radicaal werd na 't geheele periphere stuk gereseceerd, daarbij werd de geheele flexuur, 't colon descendens op 't bovenste stuk na, alles werd weggenomen. De sphincter ani bleef behouden. Bij deze operatie zag ik echter, dat nog een ziek darmstuk bestond tot aan den overgang van colon transversum in colon descendens. In de uitgezette vaten waren vele phlebolithen.

Aano-ewezen is 't nu om verder 't zieke stuk te reseceeren

O

en 't resteerend colon transversum in te planten in den anus. Om 't colon transversum daartoe voldoende bewegelijk te maken, kan men tusschen den eersten en tweeden vaatboog van 't mesocolon een incisie maken zonder dat 't colon transversum daarom nekrotisch wordt. De vaatbogen, die in 't aan den darm gelegen stuk mesocolon loopen worden dan gevoed van uit 't mesocolon ascendens. Deze operatie is reeds eenmaal met succes verricht, zonder dat nekrose van den darm optrad.

Ook zou 't mogelijk zijn om een stuk dunne darm uit te schakelen en te gebruiken voor flexura sigmoïdea, maar 't is zeer de vraag of zoo'n stuk dundarm wel genoeg spierwand heeft om de vaste faeces voort te stuwen.

Ook zou men 't colon bewegelijker kunnen maken door van achteren 't losse celweefsel los te maken.

Intusschen schijnt mij de eerst aangegeven methode, waarbij tusschen de vaatbogen wordt doorgegaan de minst gevaarlijke en ik ben besloten dien weg te volgen.

Wel eigenaardig is 't dat 't angioom niet overgaat op 't mesenterium.

Sluiten