Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

macht werd geacht te zijn. De profeet, zeg ik, spreekt van nakroost, want onmiddellijk voegt hij er bij, van de geboorte, en van moeders buik, en de ontvangenis. Maar zij vergissen zich, die dezen volzin alleen tot kracht beperken ; want, gelijk ik zeide, het is eene manier van spreken, waarbij een deel wordt genomen voor een geheel. Naar de letter, inaakt hij gewag van kinderen, of nakroost, maar toch sluit hij hierbij over het algemeen den ganschen toestand des volks in.

Vervolgens: als een vogel is de heerlijkheid van Efraïm gevloden ? Hoe ? Van de geboorte, van moeders buik, van de ontvangenis. Ongetwijfeld stelt de profeet hier de wrake Gods stap voor stap voor, die slechts gedeeltelijk voor de Israelieten nabij was, en die ten deele reeds door duidelijke bewijzen zichtbaar was. Hij zegt: van de geboorte, daarna van moeders buik, en eindelijk van de ontvangenis. Indien dus de heerlijkheid van Efraïm reeds aan het begin verdwenen was, dan zou de profeet niet aldus hebben gesproken ; daar echter de Heere trapsgewijze de teekenen van Zijn' toorn laat blijken, opdat de wrake eindelijk het hoogste punt zal bereiken, noemt de profeet in de eerste plaats de geboorte, dan moeders lijt, alsot hij gezegd had: ,/De heerlijkheid van Israël zal verdwijnen van de geboorte af, maar indien zij nog volharden in hun' hoogmoed, zal Ik hen reeds in moeders buik dooden ; ja reeds in de ontvangenis, zoo zij zich niet bekeeren ; /.ij zullen dan als in den moederschoot verstikt worden.

Dan voegt hij er bij : Ofschoon zij hunne kinderen mochten groot maken, lk zal hen verdelgen, zoodat zij geene menschen zullen zijn, of, voordat zij volwassen zijn, zooals sommigen die woorden verklaren. De beteekenis is, dat hoewel Efraïm zich toen vleide, toch een ontzettend verderf nabij was, dat het gansche zaad zou vernietigen, zoodat er niets van overbleet. Maar opdat zij niet zouden denken, dat alles voorbij was, toen de Heere hun eene straf had opgelegd, stelt hij drie trappen voor; God zou hen eerst dooden bij de geboorte, dan hen te

niet doen in den moederschoot, en eindelijk vóór de ontvangenis;

maar indien Hij hen spaarde, zoodat zij kinderen groot zouden brengen, dan zou dit toch zonder eenig nut zijn, daar God hen in den bloei van hun' leeftijd zou wegnemen. Aldus dreigt hij dan eene algeheele verwoesting van het koninkrijk van Israël.

Eindelijk besluit hij het vers met deze woorden : En gewisselijk, wee hun, als lk van hen zal geweken zijn. Met deze woorden bedoelt de profeet, dat de menschen ongelukkig en vervloekt worden, als zij zich van God vervreemden, en als God hun Zijne gunst ontneemt. Na inzonderheid de wrake Gods vermeld te hebben, die nabij was, zegt hij, dat de oorzaak

Sluiten