Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de een boven den ander staat, maar als de eerzucht vermeerdert, en de lust toeneemt om hooger te stijgen dan betamelijk is, ontstaan de grootste en menigvuldigste ongerechtigheden en staat men op den rand van het uiteenspatten der menschelijke samenleving. Maar liever deel ik het gevoelen van hen, die zeggen, dat Assur hier de naam is niet van een man, maar van het land, dat aldus door hem genoemd is. De zin is dus, dat Nimrod, niet tevreden met zijn groot en machtig rijk, door zijne heerschzucht zich verder heeft begeven en de grenzen zijns rijks tot Assyrië heeft uitgebreid, en ook daar nieuwe steden heeft gesticht. Slechts ééne plaats bij Jesaja staat deze meening in den weg, Jes. 23 vs. 18, waar hij zegt: „Zie het land der Chasdim, het was geen volk, Assur heeft het gegrondvest, toen zij de woestijnen bewoonden, en het is tot een puinhoop geworden." Want de profeet schijnt te zeggen, dat door de Assyriërs steden zijn gesticht in Chaldaea, daar vroeger hare inwoners verspreid en zwervend waren, als in de wildernis.

Doch het kan zijn, dat de profeet over andere veranderingen van rijken, die later gevolgd zijn, spreekt. Want ten tijde dat de opperheerschappij bij de Assyriërs berustte, toen zij bovenmate zeer bloeiden, hebben zij, en dit verdient geloof, Chaldaea aan zich onderworpen. Door langdurigen vrede is het verrijkt en vermeerderd, zoodat het kon schijnen, door hen te zijn gegrondvest. Wij weten echter, dat, toen op hun beurt de Chaldaeën de macht in handen hadden, Balylon dooiden val van Ninevé in aanzien is geklommen.

21. Ook Sem zelf. Van plan zijnde om te spreken over de zonen van Sem, maakt Mozes eene kleine inleiding, wat hij bij de anderen niet deed. En dit doet hij niet zonder reden ; want dit van God verkoren geslacht wilde hij van de andere volken onderscheiden door een bijzonder merkteeken. Dit is ook de reden, waarom hij met name hem de vader noemt der zonen van Eber, en zegt, dat hij ouder was dan zijn broeder Japheth. Want de zegening van Sem komt niet over al zijne nakomelingen gelijk, maar blijft bij één huisgezin. Hoewel ook de nakomelingen van Eber van den waren godsdienst zijn afgevallen, zoodat God hen naar recht kon onterven, zoo werd toch de zegening niet geheel vernietigd, maar slechts voor een tijd verduisterd, totdat Abraham is geroepen, ter eere van wiendit bijzonder aanzien aan Ebers geslacht

Sluiten