Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem van honger zou hebben laten omkomen, dan hem in zijn werk hulp te bieden. Deze omstandigheden verdubbelen den lof van Abrams geloof en sterkte, ten eerste omdat hij, uitgehongerd naar het lichaam, zich alleen voedt met de belofte Gods, vervolgens omdat hij met geen geweld zich laat afvoeren van de plaats, die hem tot verblijf aangewezen was, dan alleen voor korten tijd. Daarin verschilt hij van de meesten, die zich door de allergeringste oorzaak laten meeslepen en hunne roeping in den steek laten.

11. En Hij zeide tot Sar ai, zijne vronnv. Mozes verhaalt, welk plan Abram maakte tot behoud zijns levens, toen hij nabij Egypte kwam. Aangezien deze plaats een steen des aanstoots is, waaraan velen zich stooten, zoo past het ons matig en eerbiedig uiteen te zetten in hoeverre Abram verontschuldiging of berisping verdient. In de eerste plaats schijnt met de veinzerij, waartoe hij zijne vrouw aanspoort, eenige leugen vermengd te zijn. Hoewel hij zich later verontschuldigt, dat hij niet heeft gelogen en niets heeft verzonnen, dan wat waarheid was, zoo was dit toch niet zonder groote zonde, wat hem ook 'niet vrijstond, dat hij zijne vrouw prijsgaf. Want als hij ontkent, dat zij zijne vrouw is, laat hij hare schaamte ontdekken op wettigen grond.

En hieraan ontleenen enkele onbeschaamde menschen hunne stof om te lasteren, dat de heilige Patriarch de verleider is geweest van zijne eigene vrouw, en dat hij, om zichzelven listig te dekken, noch hare schaamte, noch zijne eer heeft gespaard. Maar het is gemakkelijk dien venijnigen smaad af te weren, want Abram, die in andere dingen met zoo groote zielegrootheid is begaafd geweest, zag veel verder. Hoe toch kwam het, dat hij eer Egypte opzocht, dan terugkeerde naar zijn vaderland Charran, dan alleen doordat hij bij het verhuizen God voor oogen hield, en Diens belofte diep in zijne ziel ingeprent hield ? Dat hij dus nooit zijne zinnen van Gods woord deed afwijken, daaruit kan men opmaken, waarom hij zoo bang is voor zijn leven, dat hij het gevaar voor zichzelven door een ander grooter gevaar tracht te ontkomen. Zonder twijfel had hij liever honderdmaal willen sterven, dan den goeden naam zijner vrouw zoover weg te werpen en van de gemeenschap met haar, die hij alleen beminde, beroofd te worden. Maar overwegende, dat in hem de hope der zaligheid lag besloten, dat hij de oorsprong was van

Sluiten