Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Anderen, dat hij en zijne drie bondgenooten hunne benden hebben verdeeld, om den vijand meer schrik aan te jagen. Weder anderen houden dit voor eene Hebreeuwsche uitdrukking, voor op de vijanden los te stormen. Ik voeg mij het liefst bij de tweede verklaring, dat hij van verschillende kanten de vijanden aanviel en hen plotseling neervelde. Want hiertoe werkte ook de tijdsomstandigheid mede, dat hij hen des nachts overviel. Hoewel de voorbeelden eener dergelijke stoutmoedigheid in ongewijde geschiedenissen meermalen voorkomen, zoo moet toch dit aan Abrams geloof worden toegeschreven, dat hij den moed had, met zijne kleine bende zulk een talrijk leger, dat bovendien trotsch was op zijne overwinning, aan te vallen. Dat hij met weinig moeite als overwinnaar uit den strijd kwam, en hen onbevreesd heeft nagejaagd, schoon zij hem verreweg in getal overtroffen, schrijf ik toe aan de genade Gods.

17. En Sodoms koning toog uit. Hoewel de koning van Sodom wist, dat Abram alleen terwille van zijn bloedverwant de wapenen had opgevat, ging hij toch eershalve hem tegemoet om zijne dankbaarheid te toonen. Wantvhet is onze plicht als menschen, ook die weldaden, die niet rechtstreeks, maar door omstandigheden of bij gelegenheid of bij toeval (zooals men zegt) ons geschonken zijn, te erkennen. Voorts strekte dit alles tot grootere heerlijkheid Gods, dat Abrams overwinning zoo werd opgeluisterd. Ook wijst Mozes de plaats aan, waar de de koning van Sodom Abram tegenkwam, n.1. de vallei des konings, die naar mij» oordeel aldus is genoemd naar den eenen of anderen koning, en niet omdat de koningen daar samen kwamen uit drang van hun gemoed.

18. En Melchizcdek, koning van Salem, bracht voort. Dit is het derde van de drie voornaamste deelen dezer geschiedenis, dat Melchizedek den hoogsten kerkvader Abram aan een maaltijd ontving en hem zegende met priesterlijk recht en tienden van hem nam. Zonder twijfel heeft God ook door de ontmoeting met dezen koning Abrams overwinning beroemd en tot in verre geslachten gedenkwaardig gemaakt. Maar deze ontmoeting was tevens afschaduwing van eene hoogere en meer uitnemende verborgenheid. Want als de heilige Patriarch, dien God tot den hoogsten trap van eer had verheven, zich aan Melchizedek onderwierp, lijdt het geen twijfel, of hij heeft hem als eenig hoofd der geheele kerk beschouwd. Want ontegen-

Sluiten