Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dingst ukken, maar alles met haken en oogen en lisjes vastbond, evenals Mozes met deTabernakelkleederen. De Presbyterianen in die buurt waren nog van de oude soort, precies als de tegenwoordige Covenanters. Omdat de Heere door den mond van Amos liad gezegd: „Doet het getier uwer liederen van Mij weg; ook mag Ik uwer luitenspd niet hooren," (Cap. 5:23), beschouwden ze orgels in de kerk als groote zonde, en het zingen van hymns als ongerechtigheid bedrijven. Ook de Methodisten waren daar van de strikste soort. Het dragen van gouden en zilveren sieraden en van fluweel en kant was een gruwel in hunne oogen, en wee hem die er over durfde spreken om hun kerkgebouw van een toren te voorzien, of het zelfs ,,kerk" te noemen. „Meetinghouse," dat, meenden ze, was de Bijbelsche benaming.

Natuurlijk dat ook dit alles invloed uitoefende op 't karakter en de levensbeschouwing van den jongen William McKinley.

I11 zulk eene omgeving nu groeide onze held op. Zijn lichaam ontwikkelde geregeld en tamelijk voorspoedig. Zijn verstandelijke vermogens werden geoefend, eerst door de gewone school en later door „Union Seminary waarvan we boven spraken als Poland's hoogere burgerschool. Het viel de familie niet-zoo gemakkelijk om den jongen William een goede opvoeding te geven. De vader was vlijtig en zuinig, maar zijn inkomen als bestuurder der ijzergieterij te Niles vanwaar hij 's Zaterdags kwam en werwaarts hij iederen Maandag heenreed, was niet groot. Te klein voor het talrijk gezin. Maar moeder McKinley wist raad. Zij nam kostgangers in huis en beredderde alles met hare dochters. Zoo gelukte het hun om William te doen studeeren. Soms

Sluiten