Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

commandeer ik u om uwe troepen in dit ravijn een plaats te doen innemen, aan den rechtervleugel van het leger!" Dit bevel werd uitgevoerd en bracht den Noordelijken voordeel aan, zoodat kapitein McKinley er voor dank werd gezegd door den opperbevelhebber in die streken. Te Berryville werd een paard onder hem dood geschoten en als tijdelijk assistant adjudant generaal aan den staf van generaal Carroll, tot welken post hij kort daarop geroepen werd, had hij meer dan eens gelegenheid om zijnen moed en zijn beleid te betoonen. Geen wonder dat President Lincoln hem daarom op 13 Maart 1865 brevet Majoor maakte, d.i. iemand die den rang en titel var. majoor droeg zonder nog actief als zoodanig bevel te voeren. Welk eene eere voor McKinley! Even twee en twintig jaren oud en aireede hoofdofficier in het Vereenigde Staten leger!

Kort na zijne bevordering tot majoor had de overgave van Generaal Robert E. Lee, den opperbevelhebber der geconfedereerden plaats te Appomattox. Dat was op den negenden April, 1865. De bloedige burgerkrijg die op drie dagen na vier lange, bange jaren geduurd had, was daarmede feitelijk ten einde gekomen. Het groote leger der Noordelijken kon afgedankt.

Men trachtte nu McKinley te overreden om een officiersplaats in te nemen in een van de nieuwe regimenten van het gewone leger. Maar neen, de man die het soldatenpak had aangetrokken louter uit liefde tot zijn landen niet om bevordering en glorie, weigerde zich te laten overhalen daartoe. In September 1865 werd hij uitgemonsterd en hij trok naar Poland terug. Met vreugde ontvingen hem zijne stadge1100ten en ter zijner eere hield men een feestmaaltijd. De

Sluiten