Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

-i oen weru aai aangename gevoel zeker ook wel eens afgewisseld met de minder aangename vreeze of er nu wel klanten zouden komen. Menigmalen overvalt vreeze daarvoor de jongen rechtsgeleerde zoowel als den jeugdigen doctor in de medicijnen. Trouwens ook de pasbeginnende handelsman ziet wel eens allerlei sombere schimmen van dergelijke vreeze voor zich verrijzen. Gelukkig indien wij met den Heere onze loopbaan kozen en inslaan. Ook McKinley had het in den eersten tijd niet al te ruim. We lezen van hem dat hij althans reeds een halve maand zijn bordje uit . had hangen zonder dat er klanten kwamen. Maar toen kwam er plotseling iets dat hem bemoedigde. McKinley kreeg kans zijn eerste rechtsgeding te bepleiten. Dat gebeurde alzoo. Rechter Glidden kwam plotseling bij hem instappen en legde een pak papieren op zijn lessenaar.

,,Mac,'' zeide hij, ,,hier zijn de papieren ineen geding dat morgen voorkomt. Ik moet uit de stad, onderneem gij het dus voor mij."

,,Maar rechter, ik heb, zooals ge weet, nog nooit zoo iets beproefd!" riep McKinley verbaasd uit.

„Wel, begin dan hiermede,"' antwoordde Glidden.

McKinley begon er dadelijk over te studeeren en arbeidde geheel den nacht, ging den volgenden dag naar het gerechtshof en won het geding. Glidden bezocht hem enkele dagen later en gaf McKinley vijfentwintig dollar. Deze weigerde echter ze te nemen.

„Het is te veel, rechter, voor het loon van éenendag."

„Onzin, Mac," zeide Glidden, „laat u dat niet hindereu. Ik heb hen honderd dollar gevraagd en kan u gemakkelijk er een vierde van geven."

Sluiten