Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

apostel der Protectie-idee zat McKinley gedurende zijne eerste twee termijnen in het congres. Hij kreeg zelfs den naam van ,,Pig-iron Kelley's luitenant"—d^t is zooveel als handlanger, helper. De oude Philadelphia staatsman waardeerde McKinley's verhouding tot hem als die van leerling tot onderwijzer, en meer dan eenmaal sprak hij den wensch uit dat, wanneer hij het congres verliet zijn mantel als strijder voor de protectionistische ideeën, op de schouders des vertegenwoordigers van het Achttiende Ohio district mocht vallen.

Of McKinley reeds toen zijn oog gevestigd had op het leiderschap in zijne partij is moeilijk te zeggen, maar zeker is het dat hij er zich met volle borst op toelegde om doorkneed te worden in alle zaken die met het congres en den arbeid er van, en bovenal met protectie, te doen hadden. Zeer vlijtig bestu leerde hij de geschiedenis van belasting en tarief maatregelen en van hunnen invloed op nijverheidstoestanden, en zijn geheugen werd een schathuis van feiten die hem later als wapenen dienden in zijne debatten.

Het wras zooals we boven reeds zeiden in het jaar dat Hayes president werd, dat McKinley in het Huis werd gestemd. Het ambtstermijn van zijn vroegeren majoor zou hem, die alles nu van nabij nagaan kon, heel wat leeren op practisch staatkundig gebied tot aanvulling van het theoretische dat hij uit zijne boeken opdiepte. In zijne inhuldigingsrede had de nieuwe president verklaard dat hij zou trachten de „kleur lijn" in de politiek, uit te wisschen, en evenzeer het „onderscheid tusschen Noord en Zuid" opdat wij een ,,vereenigd land" mochten wezen. Ook het inwendig bestuur wilde hij verbeteren. Sinds eenigen tijd was

Sluiten