Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vau, ie ueiaien ane «uiivcniement scnuiuueKeniemssen (,,Bonds,") behalve in zulke gevallen waarde wet, de uitgave van zulke schuldpapieren reguleerende, had bepaald dat dezelve in papiergeld konden worden betaald. Enkele personen achtten deze wet onrechtvaardig, omdat de regeering er door kon gedwongen worden om met klinkende munt terug te betalen wat vroeger door haar was ontvangen in ,,greenbacks"* die hunne volle waarde niet hadden. Maar anderen beweerden dat, daar het altijd Verondersteld was dat de Regeering „greenbacks" met goud zou inwisselen, dat de houders der , ,Bonds" of schuldbewijzen daardoor recht hadden op uitbetaling met aangemunt geld. Toen de straks genoemde Publieke Crediet Acte was aangenomen beteekende ,,coin" of goud of zilver, maar eene wet in 1873 gepasseerd, had de zilver dollar als standaard of waardemeter, laten vallen en de goud dollar alleen als standaard laten staan. Daarom moest, zooals de wet nu stond, elke „Bond" die betaling met klinkende munt eischte, voortaan met goudgeld worden ingeruild. Eene meerderheid van het Congres zag daar een groot gevaar in voor den welstand van het land en van ons muntwezen. Zij eischte daarom eene herstelling var. het zilver. Het Huis van volksvertegenwoordigers stemde daarop ten gunste van eene vrije en onbeperkte aanmunting van zilver. Eene minderheid echter was hier tegen, omdat de enorme opbrengst der Westersche zilvermijnen het witte metaal zeer in waarde had doen dalen. Zij beweerden dat herstelling van de oude zilveren

* Greenbacks, groene ruggen, eene zekere soort V. S. papiergeld, sinds 1862 door onze Regeering uitgevaardigd. Zoo genoemd naar hunne groen gekleurde achterzijde.

Sluiten