Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat eene courant destijds uitgegeven McKinley's naam boven aan een kolom zette en er onder schreef: „Laat de man die het program van "84 opstelde onze standaarddrager voor 1888 zijn." I11 de conventie van het laatstgenoemde jaar had McKinley weder zitting. Hem waren instructies gegeven om voor John Sherman te stemmen. Maar in die conventie kwam langzamerhand dezelfde wensch op door den courantenschrijver in 1884 geuit.

Zaterdag, 22 Juni toen men in het begin der stemming was, zonden al de Republikeinsche leden van het Huis, die destijds in Washington waren, te zamen een telegram aan de Conventie mededeelend dat de beste belangen der partij de nominatie van Majoor McKinley vorderden. Senator Quay van Pennsylvania, toen een leidende geest begunstigde deze begeerte. Op denzelfden dag nog, toen men aan het stemmen was bracht Connecticut een stem ten gunste van McKinley uit. En hier kwam weer zijn trouw aan zijn woord en zijne vrienden uit. Zoodra de stem van Connecticut geworpen was stond McKinley van zijnen stoel op en verhief zijne hand als een teeken aan den voorzitter dat hij de vergadering wenschte toe te spreken. Hij betrad de spreekplaats. Maar nauwelijks had hij een half dozijn woorden geuit of een machtig geroep van „McKinley! McKinley!" werd aangeheven. Het scheen alsof men de Conventie plotseling voor hem wilde doen kiezen. Maar, ongeschokt door dit teeken van de gunst der vergadering die hij zoo gemakkelijk ten eigen bate had kunnen aanwenden, bleef hij voortgaan met spreken. „Mijnheer de voorzitter en heeren der Conventie," zoo sprak hij, „ik ben hier als een der afgevaardigden van mijnen staat. Ik ben hier vol-

Sluiten