Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XII.

McKINLEY IN POLITIEKE VELDTOCHTEN.

Een politieke veldtocht, eene „Campaign!" Eigenaardige term aan het oorlogen ontleend. En geen wonder dat men ons doen vlak voor de groote verkiezingen „veldtochten" noemt. Er is werkelijk veel overeenkomst. In den politieken, zoowel als in den werkelijken, veldtocht heeft men legers. In beide gevallen voorstanders en tegenstanders. Beide malen muziek en vaak ontzettend rumoer. En vaandels en vlaggen ontbreken gansehelijk niet. In beide gevallen liggen aan het einde gekwetsten en dooden—politieke gewonden en gestorvenen—en, wat erger is, letterlijke verminkten en gesneuvelden. In beide gevallen maakt men gebruik van wapenen. Edoch, met dit onderscheid, dat de politicus het metalen zwaard van den krijgsman in de scheede laat en zijne gladde tong er toe bezigt. En in stede van letterlijken kogel en bom krijgt men keer op keer hunne min of meer krachtige argumenten, en vaak veel te ruime beweringen. Doch ook die kwamen hierin met het moordend lood van den werkelijken krijg overeen dat ze gewoonlijk veel knaleffect maken. In deze politieke veldtochten nu heeft ook William McKinley dapper medegedaan. In zijne jonge jaren heeft hij er zich zeker vaak in vermeid, en menigmalen oorverdoovend geluid gemaakt met de kleine

Sluiten