Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

spoken zoo vreeselijk waren zij vermagerd aoor uen nungei. En dan komt wat later een vreeselijke volzin voor in dat rapport—een zin die duizend onnoembare gruwelen voor de verbeelding schetst: „Indien een jong meisje van schoone gedaante ingebracht werd, zou zij gewis de prooi van de verfoeilijkste behandeling worden." Vreeselijk klom het sterftecijfer. Van de 101,000 geconcentreerden in de provincie Havana alleen, stierven er 52,000. In de stad Santa Clara vielen bijna 7,000 uit de 14,000 inwoners den dood ten prooi. En dat binnen den tijd van een jaar.

Krachtig protesteerde McKinley tegen deze gruwelen. Maar Spanje bekommerde er zich luttel om. Ten slotte deed de president den beslisten eisch om onmiddelijk en effectief Cuba tot rust te brengen. De Spaansche regeering begreep nu dat het ernst was en riep Weyler thans terug om hem door een zachteren man, den generaal Blanco, te vervangen. Precies zooals zij vroeger den wreeden Alva in Nederland deed vervangen door den zachteren Requesens en Parma. Maar evenals daar, zoo kwam Spanje ook op Cuba te laat. Zelfs een aanbod vau zelfregeering baatte niet. Wel lieten enkele zwakkelingen en halfhartigen zich door hem overreden en verblinden, gelijk, helaas! ook in de Nederlanden gebeurd is, maar het gros der opstandelingen wilde niets van zijne voorstellen weten. Men vertrouwde den erfvijand niet. En daarenboven, zooals Gomez en de zijnen het duidelijk uitdrukten: „Men zou met niets tevreden wezen dan volslagene onafhankelijkheid."

Hoe lang dit alles nog geduurd zou hebben is moeilijk te zeggen. Maar plotseling gebeurde er iets—onverwacht als een donderslag uit een helderen hemel, dat aan de zaken in

Sluiten