Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ïemanu uam uc ^

om, op andere wijze dan door haar omschreven.

Ten derde was men tegen taxatie zonder vertegenwoordiging in de regeering, iets dat reeds door de vaderen in den strijd tegen Engeland tyrannie genoemd was. Vervolgens werd beweerd dat er in een Republiek als de onze geene

plaats was voor „onderdanen."

Ook wees men er op dat het hebben van buitenlandsehe bezittingen ons zou afbrengen van het oude beginsel der vaderen om zich niet met de aangelegenheden van Europa te bemoeien—de Monroe leer. Dan ook zou deze staatkunde het instandhouden van groote legers eischen en eene machtige vloot, wat tegen onze traditiën streed. Daarbeneven zouden overzeesche aanhoorigheden de deur openen voor groote knoeierijen in de ambtenaarswereld, gelijk bij Spanje en Rome 't geval was. En ten slotte ontkenden de antiimperialisten dat wij van God of menschen 't recht hadden ontvangen om eenig volk te dwingen met geweld zich aan onze heerschappij te onderwerpen onder wat voorwendsel ook, 't zij dat der beschaving, der kerstening, der nuttigheid

of wat dan ook.

Beiden, anti-imperialisten zoowel als bladen die McKinle>

overigens' ondersteunden in zijn Philippijnsche politiek, maakten hem er een grief van dat hij met den Sultan van de Sulu eilandengroep in de Philippijnen, eene overeenkomst had gesloten waarbij deze tegen betaling van een jaargeld ons oppergezag erkende, omdat deze vorst in zijn land twee instellingen heeft die met onze Constitutie en traditie vloekten: slavernij en veelwijverij.

En nu, zooals uit wat we boven reeds zeiden valt af te lei-

Sluiten