Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XXVI.

S0MOA. HET VREDES-CONGRES EN NOG IETS.

In het jaar 1878 hadden de Vereenigde Staten een kolenstation verkregen te Pago Pago, op het eiland Tutuila in den Stillen Oceaan. Tutuila behoorde bij de groep die men gewoonlijk de Samoa eilanden noemt. Onze vaderen heetten ze „Schippers eilanden." Deze groep had verschillende vorsten of liever opperhoofden, die het elkander telkens lastig maakten en voor de blanke nederzetters, Duitschers, Britten en Amerikanen, zeer onveilig. Dit leidde er toe dat de Samoa eilanden in 1889onder gezamenlijke bescherming kwamen van Duitschland, Engeland en de Vereenigde Staten. Ook dit echter vlotte niet te best en toen er in 't laatst van 1898 een groote twist ontstond onder de inboorlingen over de opvolging van hunne koningen, begonnen ook de deputaten der beschaafde mogendheden met elkander te krakeelen. Zelfs ontstonden er bloedige schermutselingen. Dat eindeloos twisten moede kwam de president met Duitschland en Groot Brittanje overeen om een einde te maken aan de gezamenlijke beschermheerschappij, en liever elk een of meer eilanden voor eigene rekening te nemen. Men werd het met elkander eens en in 't najaar van 1899 werd ons het eiland Tutuila toegewezen. Het eiland zelve is klein en beteekent weinig voor landbouw en nijverheid. Maar de

Sluiten