Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een die Amerika bemint verheugde er zich over dat we zoo ontsnapt waren aan wat een maalstroom van politieke verwikkelingen dreigde te worden, zoowel als knoop van ongerechtigheid. Eere aan McKinley voor zijn verzet legen landdieverij! In 't laatst van Grasmaand, 1901, begaf de president zich op reis om 't Zuiden en Westen onzes lands te bezoeken. Zes weken lang zou de tocht duren en 15,000 mijlen wilde men afleggen. Met eerbied en zelfs met gejuich, begroetten de vroegere aanhangers der Confederatie hem. De Democratische Atlanta News, uit 't hartje van 't Zuiden, schreef destijds: ,,Er is veel critiek uitgeoefend op het doen van den president in zekere zaken, maar hij wordt algemeen en naar verdienste en waarde geschat door mannen van alle partijen, als een patriot die niettegenstaande de beperkingen zijner omgeving en enkele staatkundige daden die wij betreuren een hooge type is van Amerikaansclie mannelijkheid, ernstiglijk begeerig om het goed van het algemeen te bevorderen."

De president was niet in staat zijn reisplan uit te voeren. In Californië werd de gade zijner jeugd krank. Krank ten doode toe. En ook nu weer betoonde hij zijne trouw en liefde jegens haar—dag noch nacht week hij van hare zijde totdat zij eenigszins hersteld was en met hem naar 't Witte Huis kon terugkeeren. Wie, die de kranke gadesloeg in San Francisco en den sterken man aan hare sponde, had toen kunnen denken dat hij nog eerder den dood ten prooi zou vallen dan de zwakke, teere vrouw? IJdeler dan ijdelheid is onze kracht voorwaar.

Nauw van de reis teruggekeerd werd de aandacht van den president vooral op Cuba gevestigd. Senateur Platt had

Sluiten