Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tie voort te helpen, om onder zijn vont ie zijn en lui na. ic spreken. Blijde toog hij naar Bnffalo. Zijne gade was wederom in zoo verre hersteld dat zij hem kon begeleiden als altijd. Zijn politiek was in het oog der meerderheid des volks een succes geweest. Zoo pas had hij in China eene zedelijke overwinning behaald over het oude, landhongerig Europa. De opene deur aan 't Aziatisch vasteland had den handel verblijd en bemoedigd. In de Philippijuen scheen hij zijne plannen te kunnen doorzetten. Aguinaldo, het hoofd der opstandelingen, was reeds lang in zijne macht. De Cubaansche kwestie was zoo goed als beslecht. Sectionalisme, de haat tusschen Zuid en Noord, had van zijn hand den doodsteek ontvangen. Welvaart en vrede troonde op onze heuvelen en vooruitgang doorwandelde onze dalen. Vóór hem lag nog een tijdperk van ruim drie jaren om te regeeren over de machtigste, vrijste Republiek der gansclie aarde. Had hij geene reden om blijde te zijn toen hij Buffalo introk om met zijn volk feest te vieren?

Den vijfden September hield hij voor saamgedrongene scharen eene rede, door velen als zijne beste begroet. Hij sprak daarin woorden van staatsmanswijsheid die lang zullen leven. Hij wees op den vooruitgang onzer eeuw op allerlei gebied. Hij pleitte voor reciprociteit. \ an mogelijke tarief verlaging indien onze regeeringsonkosten en nijverheid het toelieten, sprak hij. Voorts wees hij op onze behoefte aan meerdere handelsschepen en eindigde met een slotwoord dat als een zegewensch klinkt en nog lang v/eerklinken zal:

„Mijne heeren, laat ons steeds gedenken dat ons welzijn ligt in eendracht, niet in strijd; en dat onze werkelijke uit-

Sluiten