Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat de Indiaan weerstand bood en het land maakte tot wat Kentucky beteekent: „bloedige grond." De stroom der landverhuizing was niet te keeren en reeds in 1792 werd Kentucky als staat in de Unie opgenomen, de vijftiende in de rij der Amerikaansche Staten.

Onder hen die Boone waren gevolgd in Kentucky behoorde een zekeren Abraham Lincoln, die 400 akkers vruchtbaren grond opnam in het hartje van de landstreek, niet ver van waar thans de groote stad Louisville ligt.

Hij was een loot van een Engelschen stam waarvan sommigen in Nieuw Engeland zich hadden neergezet, en anderen, zijn eigen onmiddelijke voorvaders, in Virginië. Hij was een stoer man, een echt pionier. Niet lang echter mocht hij voortgaan zich een tehuis te kerven uit de wildernis. Want reeds in het tweede jaar na zijn aankomst, toen hij met zijn zoontje Thomas bezig was in het veld, sloop een bloeddorstig roodhuid tot in zijne nabijheid en velde hem verraderlijk terneer. Juist was de Indiaan gereed om met den kleinen Thomas op zijne schouders weg te snellen, toen een van de oudste kinderen van Abraham Lincoln den euveldader bemerkte, naar het blokhuis snelde om een geweer, en hem daarmee ten doode trof. Die kleine Thomas, toen slechts zes jaren oud, werd later de vader van het beroemde onderwerp van deze schets: Abraham Lincoln. In betrekkelijke armoede werd Thomas Lincoln opgebracht. Zijne moeder was niet in staat de vruchtbare 400 akkers, de oorspronkelijke heemstede, te bewaren. Hare kinderen moesten voor haar worstelen om het dagelijksch brood. Er waren toen geene scholen in Kentucky, tenminste geen scholen dien kostelijken naam waard- Het lezen en schrijven was voor velen eene onbekende kunst, en dientengevolge groeide Thomas Lincoln op in het harde, ruwe leven der frontieren, in onkunde en armoede, als een der „kleijne luijden" der arme blanken van Kentucky. Thomas Lincoln wies voorspoedig op naar het lichaam. Hij was lang, welgebouwd, sterkgespierd, vaardig met het geweer, een goed

Sluiten