Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

henen ging naar een betere wereld, plaatste zij hare bevende hand op Abraham's donker hoofd en sprak hem aan. „Abe, wees goed voor uw vader en uwe zuster; weest goed voor elkander, bid ik u. Ik heb getracht om u te onderwijzen om alzoo te doen. Abraham, ik hoop dat gij zult leven en uwe moeder gedenken, en uw volk liefhebben en vergeet niet om tot b-od te bidden! En toen stierf zij zacht en kalm. \ oorwaar, het sterfbed eener christinne!

Eene ruwe houten kist was hare laatste woning. Haar man dolf haar graf. Geen gebed werd opgezonden boven de groeve der vertering, want er was geen leeraar in die streken.

Smart vermeesterde het hart van Thomas die, helaas te laat, begon te beseffen wat een kostelijk juweel hij had bezeten in zijne Xancy. Dikke tranen biggelden over de wangen van de kleine elfjarige Sarah. Maar wie bovenal treurde was het negenjarige knaapje, dat het meeste had verloren in de dierbare moeder, en telkens, en telkens, in den kouden winter die volgde, ging het kind naar den kleinen heuvel waar moeder lag begraven, en schreide tranen zoo bitter, en zoo treurig als nimmer te voren. En meer dan eens op kinderlijke wijze tot God roepende om ontferming, betoonde hij dat moeders lessen niet te vergeefs waren vernomen. Waarlijk, waarlijk, het kon gezegd worden: boven duizend andere kinderen was Lincoln reeds vroeg in de school des lijdens.

Gij kinderen, die dit leest, die overvloed bezit van alles wat uw hart begeert, waardeert het toch. Waardeert het ouders die uw kroost bemint, en meer kunt geven aan uwe kinderen op één dag, dan Lincoln's ouders hem konden geven in een week.

Sluiten