Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met veel ijver gelezen, zoo ook de gedichten van den Schotschen auteur Burns, van welke verzen de jeugdige student in den achterhoek er heel wat van buiten leerde.

Na gedanen arbeid op het veld lag Abraham des avonds languit op den vloer der hut, vlak bij het haardvuur en studeerde zonder ophouden tot laat in den nacht.

Menigmaal ook wist hij een boek mede te moffelen naar het land, en in de een of andere laagte, of achter een boomstam verborgen, zat hij uren aaneen te lezen terwijl zijn vader meende dat hij druk aan het graven of wieden was. Het gebeurde weieens dat vader Thomas zijn weetgierigen zoon in zulk een positie aantrof en de rug des knaaps kwam dan meer dan eens op onzachte wijze in aanraking met de ruwe hand van den pionier, die meende dat zijn toorn in dergelijke gevallen billijk ontstoken was. „Er komt niets van dien jongen terecht," bromde hij dan in zijn baard.

Ook de buren, voor welke Abe meer dan eens werkte, als er op de eigen boerderij niets te doen was, klaagden er wel eensover dat die lange slungel van Thomas Lincoln meer zin had aan een Hinken boterham en aan een goed boek, dan aan handenarbeid, en daar was wel wat van aan.

Het kind was ook niet voor boerenarbeider in de wieg gelegd en zijn werkzaam brein was met heel iets hoogers bezig dan met planten en rooien.

Dat bewees hij door het houden van een soort dagboek, waarin hij alles aanteekende wat hem als wetenswaardig voorkwam in zijn lezen.

Wanneer geld ontbrak om papier te koopen gebruikte hij dunne plankjes, waarop hij met houtskool schreef. Later copiëerde hij. het aldus opgeteekende in het nieuw aangeschafte boek.

In die „Indiana-dagen" ging hij ook zoo nu en dan ter school.

Hazel Dorsey was zijn eerste leermeester, die aan Little Pigeon Creek, anderhalve mijl van het huis der Lincolns,

Sluiten