Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komt," sprak de ongevoelige metgezel van den toekomstigen president.

„Ja, maar hij bevriest hier stellig van nacht, indien wij hem aan zijn lot overlaten", pleitte Lincoln. De kameraad ging henen, verontwaardigd over Abe's overgevoeligheid, zoo hij het noemde. Maar de jonge pionier nam den armen dronkaard op zijne, nu alreeds stoere, schouders en droeg hem naar eene woning tachtig roeden verwijderd van de plaats des onheils en verpleegde hem den ganschen nacht, totdat de man in staat was om huiswaarts te keeren. Lincoln haatte de zonde, maar hij trachtte den zondaar te redden. Welk schoon voorbeeld van menschlievendheid!

Misschien was het ook menschenmin, ten minste eenigszins, die den leergierigen jongeling aandreef tot het bestudeeren der wetten des lands.

Op de een of andere manier, op wat wij kinderen der menschen eene toevallige wijze achten, viel Lincloln een exemplaar in handen van de statuten van den staat Indiana.

Uit louteren leerlust begon hij de studie ervan en straks had hij zich zoovele wetsbepalingen eigen gemaakt, dat het de verwonderihg opwekte van den vrederechter van Gentryville.

Nu begeerde Lincoln ook eens een rechtsgeding te zien, zooals dat wordt gehouden in de gerechtshoven.

Op zekeren tijd, gedurende Lincolns zeventiende levensjaar, vernam hij dat er in de hoofdplaats der county, genaamd Booneville, een man terecht zou staan, die van moord beschuldigd wasDe beroemde advocaat Breckenridge zou hem verdedigen. Dat was eene gelegenheid, die de jeugdige liefhebber van de studie der wet niet voorbij kon laten gaan om eens een heusch gerechtshof te zien en een voornaam advocaat te hooren pleiten.

Te voet ging hij naar Booneville en met opgesperden mond luisterde hij naar den welbespraakten verdediger.

Zoo iets had Lincoln nog nooit gezien, noch gehoord. De Engelsche taal verkreeg nieuwe aantrekkelijkheid voor hem, toen

Sluiten