Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

„rebellen", zooals het de Texanen noemde, zeer euvel zou opnemen.

Lang werd er dan ook gedebatteerd over het aanzoek van Texas.

Ten slotte echter, in 1845, konden de voorstanders het winnen bij meerderheidsstem van het samenvergaderd Congres. De Democraten dreven het door.

Het Zuiden jubelde natuurlijk op uitbundige wijze.

Doch het Noorden treurde vanwege deze ongewenschte versterking van de voorstanders der slavernij.

John Quincy Adams, vroeger president der Unie, en een der meest rechtschapene van de Amerikaansche staatslieden, voorspelde dat deze opname zou uitloopen op eene ontbinding der Unie.

Overal werden „Verontwaardigings-vergaderingen" gehouden in het Noorden. En menigeen, die jaren lang Democraat was geweest, keerde die partij den rug toe, wegens het doordrijven van de annexatie van Texas.

Lincoln, op zijne verkiezingsreize, sloeg heel wat munt uit deze zaak en geholpen door zijne populariteit onder hoog en laag, gelukte het hem om Cartwright, den Democraat, te verslaan met een stemmental, dat zelfs de hoogste verwachting van den vurigsten Whig overtrof.

Hij had zestien honderd en elf stemmen meer dan de predikerstaatsman.

Op het Dertigste Congres, dat op 6 December 1847 te Whashington vergaderde, nam de pioniersjongen van vroeger, zitting als lid van het „Huis."

Inmiddels waren er reeds vijandelijkheden begonnen in de nabijheid van de Eio Grande rivier, tusschen soldaten der Yereenigde Staten en die van de Mexicaansche Republiek. Ja, er waren reeds bloedige veldslagen geleverd, te Palo Alto, 8 Mei 1846, te Buena Vista, Februari 1847, en in September was de hoofdstad van Mexico reeds genomen.

James K. Polk, een Democraat, was destijds, sedert 1845, president van de Unie. Tot verklaring en verdediging van de

Sluiten