Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was. Het boek werd over het geheele land verspreid als door een wervelwind. Binnen acht weken tijds werden er in de Vereenigde Staten honderd duizend exemplaren verkocht en dat was

nog maar het begin. i ,

Eer een jaar verloopen was, had men er in Engeland een millioen aan den man gebracht en het werk werd overgezet in de meeste, zoo niet in alle, Europeesche talen.

Het boek van de talentvolle christelijke schrijfster gaf aan de slavernij den eersten grooten slag, die op hare ontzieling zou uitloopen. Als een stem die dag nacht riep om mededoogen met het zuchtend kroost van Cham klonk „De Negerhut", en duizenden tot hiertoe doof en gevoelloos aangaande dezen gruwel der menschheid, ontwaakten om niet meer te kunnen rusten voor en aleer

het pleit was beslecht.

Daarbij kwam nog een ander geroep, en wel uit het Westen,

uit het nieuwe grondgebied ten westen van Missouri.

Het was, zooals we boven dit hoofdstuk schreven, het was het „Bloedend Kansas" dat luide riep, en steeds luider noodkreet

deed hooren. , „ , .

„Hoe dat toch wel kwam?" vraagt de belangstellende lezer.

Laat ons dat mededeelen.

In 1854 begonnen de landstreken, die thans de staten Kansas en Nebraska zijn, aan te kloppen om als territones toegang tot

de Unie te verkrijgen.

Dit grondgebied lag noordwestelijk van den staat Missouri en

zou dus volgens de zoogenaamde „Missouri Compronnse , waarvan

in Hoofdstuk IX spraken, een vrij lana zijn, waaim uC

we

verboden zou wezen- . ,

Maar ziet, en daarin komt het onrechtvaardige uit van de zaak,

Stephen A. Douglas van Illinois, die we reeds eerder noemden, introduceerde een wetsontwerp in den Senaat te Wash,ngton om Kansas en Nebraska als territories te organiseeren - waar natuurlijk niets tegen was - en om dan de kwestie va» slaverng te laten beslissen door de stem des volks in die gewesten. D

Sluiten