Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een medeplichtige trachtte, in dienzelfden nacht dat Lincoln yiel, minister Seward te dooden.

Ook op het leven van Grant en andere staatshoofden had men

het toegelegd.

De Zuidelijken ontkenden steeds alle deelneming aan- of aanmoediging van- deze samenzwering. Zij beweren dat Booth handelde uit weerwraak, omdat Lincoln en Seward kapitein John Beall hadden laten fusileeren, nadat hij als zeeroover was gevangen op het Erie Meer.

De eeuwigheid zal openbaren wat in dezen nog verborgen ligt... Inmiddels was heel de stad Washington en heel het land in rep en roer, dien naren Goeden-Yrijdag-avond en nacht en den morgen daarna.

Men had Lincoln weggedragen naar een kleine woning, tegenover den schouwburg. Men zag wel dat hij geen vervoer naar het Witte Huis kon doorstaan. De president was stervende. Hij bleef geheel en al bewusteloos. En hoe ook zijne sponde was omringd door zijne schreiende vrouw en zonen, door enkele cabinetsleden en vrienden en Ds- Gurley; hoe ook het huis gevuld was met diepbewogen generaals en vloothoofden, senateurs en ministers, hoe er ook voor hem en zijn herstel werd gebeden ... de doodsengel naderde steeds dichter en dichter.

In den morgen van 15 April, om twintig minuten na zevenen hield zijn trouw hart op met kloppen en de ziel van een groot man verliet de leemen hut harer inwoning.

Geen pen schetst de droefenis van heel het Amerikaansche volk, toen de treurmare allerwege werd verbreid: de president is dood.

De natie rouwde als nog nimmer te voren bij het sterven van een harer groote mannen, van Washington af tot op dezen tijd. En geen wonder, want Lincoln was een man naar het hart des volks, méér dan allen vóór hem, een man voor hun hart, een man, dien het vertrouwde en liefhad, op aandoenlijke wijze. Vooral de negers treurden met diep getreur. Was de groote

Sluiten