is toegevoegd aan uw favorieten.

Radio-telegrafie in de tropen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wel is waar nam toch E2 met den afstand eerst sterk toe, doch het berekende maximum viel reeds bij 500 K.M., terwijl uit de praktijk bleek, dat 's nachts de verbinding Oiba-Noesanivè (890 K.M.) slechter was dan die tusschen Lcmdangan-Oiba (1090 K.M.), welke wederom gewoonlijk werd overtroffen door die tusschen Landangan-Noesanive

(1620 K.M.).

Het aanstijgen duurde dus tusschen 1090 en 1620 K.M. nog voort.

Door de beter wordende reflectie tegen den bovenlaag met den afstand met welke functie bij de theoretische lijn geene rekening gehouden kon worden, wordt dit verschijnsel nu voldoende verklaard. (— . — • — lijn fig. 9b).

Het probleem der nacht-verbinding mag, na het boven behandelde, er geen meer heeten; ik meen de volledige oplossing, behoorlijk bewezen, gegeven te hebben.

Met voorbedachten rade zijn hier bij de besprekingen der nach/-verbindingen geene bepaalde meet-waarden aangehaald. In de eerste plaats is het geluid 's nachts zóó veranderlijk, dat nauwkeurige metingen onmogelijk zijn. De metingen kunnen door de steeds aanwezige sterke nachtluchtstoringen slechts volgens de parallel-Ohm methode geschieden, zonder eenige aanspraak op nauwkeurigheid. Dan is er 's nachts ook weinig gemeten. Door te weinig personeel, was het onmogelijk de proeven over alle 24 uur van den dag te houden, zoodat gewoonlijk slechts het begin en het einde van den nacht werden onderzocht, slechts enkele malen werden de proeven gedurende den geheelen nacht voortgezet.

De metingen bevestigden slechts het grillige, niet onder wetten te brengen nacht-geluid. Dat de kennis van den nacht-toestand toch nog voldoende was tot het opstellen van vorenbedoelde waarheden, is het gevolg van het feit, dat in het slechte jaargetijde steeds tot laat in den nacht