is toegevoegd aan uw favorieten.

Radio-telegrafie in de tropen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zooverre wij hier niet te doen hebben met de bovenbehandelde ochtend- en atfonJ-maxima, door reflectie tegen het ionisatie-vlak o ontstaan gedacht, dat op precies dezelfde wijze dezelfde verschijnselen verklaart als de schaduw-wal van Kennelly, meen ik de overgangsverschijnselen ongedwongen te kunnen verklaren door de navolgende beschouwing. Zoolang het nacht is, is reflectie tegen een bovenlaag mogelijk. Eenigen tijd vóór het aanbreken van den dag op het meest oostelijke der stations, hebben de lichtstralen de bovenlaag boven de stations reeds bereikt en is de ïonisatie van het, tusschen die laag en de aarde gelegen luchtruim reeds begonnen, waardoor de reflectie behinderd wordt. Echter kan de ruimtestraal zich ook nog niet normaal buigen, daar de onderste lagen nog niet geioniseerd zijn. We krijgen dus vermoedelijk reflectie tegen de afscheiding van geioniseerde boven-, en niet geioniseerde beneden-laag, een reflectie-vlak dat lager ligt dan het nacht-spiegelvlak en niet concentrisch aan de aarde; hierdoor is geluid-versterking mogelijk. Is de zon inmiddels op het oostelijk station opgegaan en op het westelijke nog niet, dan is het westelijk gedeelte van de baan nog in een niet geioniseerd medium gehuld, de straal is daar dan praktisch ongebogen.

De andere helft van de baan ligt in een geioniseerd medium, behalve de verschijnselen aan het overgangs-vlak van beide mediën, zal derhalve de andere helft van de straal gebroken verloopen. De straal is dus onsymmetrisch, de bedrijfsomstandigheden zijn gecompliceerd, er kan eene geluidVerzwakking intreden. Zoo spoedig het geheele traject belicht is, heeft de ruimtestraal den dagvorm aangenomen, er treden dan nog slechts de dag-maxima op, waarbij echter de maxima W X Y' en Z' nog nabij zonsopgang en ondergang vallen en daardoor door de waarnemers in Europa, waar deze maxima juist geprononceerd optreden,