is toegevoegd aan uw favorieten.

Radio-telegrafie in de tropen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

luchtlagen te weinig bekend, om meer zekere bewijzen voor de hypothese bij te brengen.

V. Wegwerken der storingen op grond van mijne hypothese. Is ze echter juist, dan is een middel tot opheffing der luchtstoringen mogelijk en wel dat, door Dieckmann gegeven in den vorm van eene aperiodische beschermkooi, die plaatselijk boven de antenne het aardveld opheft en de krachtlijnen vrij houdt van de antenne. Dit werd dan ook door de meerbeschreven proef bevestigd. Dit middel alleen is echter ook niet afdoende, daar gewoonlijk, 's nachts vooral, de storingen eerste categorie tevens aanwezig zijn. Zooals in den aanhef van dit hoofdstuk reeds is verklaard, is een afdoend middel tegen alle storingen nog niet gegeven.

Door schrijver dezes is een middel uitgewerkt, dat, naar hij hoopt, afdoende zal zijn. Het gevolgde principe toch is uitvoerbaar en draagt niet de kiem reeds in zich der geheele of gedeeltelijke mislukking.

Bedoeld middel is in de praktijk slechts gedeeltelijk onderzocht en het resultaat gaf hoop op eene geheel bevredigende oplossing, welke nog niet kon worden verkregen, daar het verboden was de daartoe noodige antennes aan te brengen gedurende het proefjaar.

Het bedoelde middel wordt als slot van dit geschrift hierbij openbaar gemaakt. Het berust op het beginsel der compensatie.

Indien toch, behalve de eigenlijke ontvangantenne, eene tweede (compensatie-)antenne aanwezig is, welke ongevoelig is voor de aankomende teekens, en praktisch even gevoelig als de ontvangantenne tenopzichte van luchtstoringen, en we schakelen de werking van beide antennes tegen elkaar in, dan zal de werking van de op de eigenlijke ontvangantenne vallende luchtstoringen gecompenseerd worden door de tegengeschakelde werking dierzelfde storingen op de hulp-(compensa/ie-)antenne.

Luchtstoringen vertoonen dus geene resulteerende werking