is toegevoegd aan uw favorieten.

In Centraal Borneo

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tigang van Tandjong Koeda, zijne eigene woning aldaar geheel te versieren met schilderingen in kleuren, die er werkelijk zeer aardig uitzagen. Ongelukkig echter bouwde hij in de ruimte, waar luchtverversching tot de eerste eischen behoorde, zolderingen en nette maar dichte kamertjes, zooals hij dat in Pontianak gezien had. Om niet geheel achter te blijven, liet toen Akam Igau door de kunstenaars van zijn huis eene fraai gesneden deur maken voor zijne woning, zoodat het aan den prikkel, om elkaar de loef af te steken onder de Kajans niet ontbreekt.

Daar mij een langdurig verblijf op één plaats voor intieme kennismaking met de bewoners zeer noodig toescheen, vestigde ik mij alleen te Tandjong Karang ondanks alle pogingen van Tigang, om mij met schoone beloften bij zich te krijgen voor langeren tijd dan een enkelen nacht, dien ik er doorbracht. Later trachtte hij in 't geheim door opruiing en het aanzetten tot hooge eischen, mij te hinderen in het samenstellen van den tocht naar den Mahakam, van welken ik hem en de zijnen had moeten buitensluiten wegens de vijandschap met Tandjong Koeda. Voor het uiterlijk liet zijne houding niets te wenschen over en door het verkoopen van verscheidene voortbrengselen van de groote kunstvaardigheid van zijn dooven broeder trachtte hij zooveel mogelijk voordeel van mij te trekken, verkocht ze echter ondanks de dwaasheid van die jokkernij als zijn eigen werk.

Hoewel niet zoo sterk als ik te Tandjong Koeda, verkorf de controleur het bij de bewoners te Tandjong Karang, omdat hij bij zijne bezoeken er de voorkeur aangaf bij de eersten te slapen, voor de Dajaks in het algemeen het teeken van goede gezindheid.

Naast deze uitingen van kleingeestigheid ontbrak het gelukkig bij de Kajans niet aan meer prijzenswaardige eigenschappen, vooral de oudere mannen van invloed bezaten een sterk ontwikkeld gevoel van eigenwaarde, dat hen soms hun eigen voordeel deed over het hoofd zien. Zoo gebeurde het mij enkele malen, dat een der voornamere mannen mij wat te koop aanbood voor den werkelijken prijs. Maar gewoon aan overvraagd te worden en toen onbekend met de waarde, bood ik eens veel te weinig voor een hamer, die aan zijn ouderdom zijne waarde ontleende. De man vond schacheren