is toegevoegd aan uw favorieten.

In Centraal Borneo

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hun oog trekt, niet ontaardt in diefachtigheid, welke bij andere stammen het verblijf dikwijls zoo moeilijk en gevaarlijk maakt. Hoe geheel vrij zich die Bahans van deze ondeugd toonen tegenover Europeanen, ziet men uit het feit, dat ik te Tandjong Karang eerst bijna twee en daarna drie maanden woonde in een geheel open hutje. bijna zonder omwanding, waarin voor hen schatten zoo maar voor het grijpen lagen, en dat in al dien tyd slechts eenmaal een klein kind een blinkenden lepel wegnam, dien men onmiddellijk teruggaf, toen het feit bekend werd. Onder elkaar komen kleine diefstallen van wat sirihbladeren of vruchten wel voor, doch niet zoo, dat de gewoonte reeds bestaat, om voorwerpen van waarde goed achter deur en grendel weg te sluiten. Tegen brand bergen velen een gedeelte hunner bezittingen op in kleine schuurtjes als de rijstschuurtjes voor het huis, en een handigen dief zou het niet de minste moeite kosten, al die bergplaatsen te ledigen zonder dat er een haan naar kraaide, maar hun gebruik wijst op de groote zeldzaamheid van zoo'n misdrijf.

Hun lust naar al dat aantrekkelijke beheerschen zij echter niet geheel en al, maar vinden daarvoor een uitweg in de zeer algemeene gewoonte van vragen. Van het hootd tot den kleinsten lijfeigene ontzien de Kajans zich niet, om alles te bedelen, wat hen voorkomt als fraai of lekker, en hoewel zij ook tevreden kunnen gesteld worden met een kleinigheid, ligt toch in het onophoudelijk vragen van 's morgens vroeg tot s avonds laat voor den reiziger het grootste bezwaar gedurende zijn verblijf aan den Mendalam. Het veiligst voorziet men zich daartegen van kleine goedkoope snuisterijen en gemakkelijk te verdeelen lekkernijen, zooals naalden, vingerringetjes, doosjes met spiegeltjes, kralen, maar vooral van Javaansche tabak en zout. Deze zijn zeer geschikt om aan alle aanvragen te voldoen, en maakt de een of ander het wat lastig, dan behoeft ook niet altijd aan zijne bedelarij voldaan te worden. Overigens vormt het maken van zoovele gelukkige menschen een aangenaam tijdverdrijf, waarmede de reiziger zich menig gemoed ontsluit en dat de inleiding vormt tot vele belangwekkende gesprekken.

Nadat de eerste schuwheid verdwenen is, toonen al de leden van den stam er op gesteld te zijn zoo nu en dan een praatje te maken, zich het een en ander te laten verklaren en wat te hooren