is toegevoegd aan uw favorieten.

Hoe de gemeente Mepa een kerkklok kreeg

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met een sprong 't huis willen verlaten om 'n bamboekoker met water uit de keuken te halen. Onvoorzichtig had ze zich niet genoeg gebukt, sprong met haar voorhoofd tegen den bovendorpel van de lage deuropening, sloeg achterover en was niet meer. God had Salahoea's vloek op z'n hoofd doen neerkomen. Stom, verslagen, hoorde de goeroe 't verhaal aan, met moeite verteld bij 't geluid van de klaagzangen der vrouwen, 't gekrijt der radelooze moeder. En Salahoea stond er bij en zag 't aan.

Groot was de verslagenheid in 't dorp en 'n ieder gevoelde 't, hier was Gods vinger.

Den volgenden morgen werd de kist voor 't meisje gemaakt, 't graf gedolven, en toen de zon als door 'n rouwsluier van grauwe wolken haar matte stralen nu en dan schuin liet vallen op 't kerkhof daar aan den voet van Mepa's rotsen, werd ze ter aarde besteld, de dochter van hem, die over haar 't oordeel had uitgeroepen voor God en menschen.

Den avond van dien dag zaten ze weer bijeen, de goeroe en zijn vrouw, 'n ieder stil voor zich heen starend, vol gedachten over wat God hier werkte, hoe Hij, de Almachtige, Heilige Rechter, niet met zich liet spotten.'t Uur van den avondmaaltijd naderde, maar 't was of de anders zoo rappe handen van de Njora hare diensten weigerden bij 't gereed maken der spijzen en Goeroe Noya, de oude, sprak: „Ach, moeder van Mezach, laat maar, 'k ben verzadigd van smart en zorg".

Zoo zaten ze samen weer neer, toen evenals op den avondtijd van gisteren'n luide jammerklacht opklonk uit de richting van de woning, waarin Salahoea't dorpshoofd met de zijnen huisden. Terstond herkenden ze de stem van Salahoea's vrouw en ze meenden, dat ze weer haar klaagzang aanhief over 't verlies, dat ze geleden had, dat vreeselijke verlies door den dood van haar kind. En dieper bogen de Goeroe en zijn vrouw 't hoofd want elke jammerklacht sneed hun door de ziel. 't Gedruisch van snel naderende voetstappen deed hen de hoofden wenden naar de deur, die behoedzaam geopend werd. Duidelijker drongen nu de klaagtonen tot hen door, maar deze gingen aan hunne ooren voorbij, want het ontzettend gebeurde, dat hun met 'n stem hokkend door angst door den Toe agama werd medegedeeld,