is toegevoegd aan uw favorieten.

Van slaaf tot evangelist

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gij moet nog tusschen twee rotsachtige eilandjes doorvaren, nog eens links om, langs hooge rotsachtige oevers en dan steeds doorvarende, langs verscheidene eilandjes, komt gij eindelijk waar ons dorp staat.

Ons volk heeft daar niet altijd gewoond. Vroeger woonde het, waar de kokosboomen staan; maar omdat vijanden ons plaagden en vervolgden, is men verder op gaan wonen, veiliger en minder gemakkelijk te bereiken.

Daar speelde ik met andere jongens. Wij zwommen als ratten en klommen als katten in de boomen.

Wij leerden pijl en boog hanteeren en roeiden, dat het een lust was. Wij gingen met vader mecfè op de vischvangst en deden voorts alles, wat wij wilden.

Mijn vader was hoofd van het dorp. Hij was de eenige die kleederen droeg. Die kleederen had hij gekregen van den Koning van Waigeoe, een van de vier machthebbers der eilanden, die tusschen Nieuw-Guinea en Halmahera liggen. Deze had hem tot hoofd gemaakt en vader had daarvoor hem slaven, paarlen en paarlschelpen moeten geven. Mijn vader was een moedig man. Het is tot tweemaal gebeurd, dat een bende vijanden ons dorp binnen kwam om ons volk te vermoorden, en mijn vader alleen wist de geheele bende op de vlucht te jagen. Hij was zoo sterk, dat toen eens een krokodil mijn broeder overviel en weghaalde, vader het dier nasprong en het noodzaakte mijn broeder los te laten.

Gij begrijpt, dat daardoor de menschen ontzag voor hem hadden en hem vreesden en eerden.

Wij woonden, zooals bijna alle Papoea's, in een groot huis. Het huis was geheel anders gebouwd dan de huizen op Java. Het stond op een menigte palen in de zee. Het dak, dat gemaakt is in den vorm van een schildpadschaal, hoog in het midden en aan weerskanten afdalende, dient ook tot een groot gedeelte als wand voor het huis.

Over zijn geheele lengte, aan beide zijden, heeft het huis tal van kleine kamertjes. Meestal zaten wij in de groote middenruimte, die men binnengalerij kan noemen. Daar vindt men alles, wat ons volk gebruikt.