is toegevoegd aan uw favorieten.

Kiekjes uit de Soendalanden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

WAAROM GAAT HET ZOO „LANGZAAM"?

De geschiedenis van de bekeering van Ismaël, die ik u in de vorige bladzijden vertelde, heeft reeds meer dan 45 jaar geleden plaats gehad. De zendelingen op West-Java en hunne vrienden in het Vaderland zullen wel gedacht hebben, dat er nu wel spoedig veel Soendaneezen christenen zouden worden. „Als er eerst maar één bekeerd is", zoo had een der zendelingen reeds vroeger gemeld, „dan zullen meerderen zeker wel volgen". Zeker, er zijn ook velen gevolgd, maar zoo heel gauw ging het toch niet, en in elk geval veel, veel langzamer dikwijls dan de vrienden der Zending dikwijls hoopten en verwachtten. Nu zijn er op West-Java nog slechts ongeveer 2700 Christenen, terwijl dat getal op andere arbeidsvelden, waar minder lang werd gepredikt, reeds veel meer bedraagt. Zendingsvrienden, ook wel kleine zendingsvrienden, vroegen dan wel eens: „Hoe komt het toch, dat de voortgang van het rijk Gods op West-Java zoo'n „langzame" is"?

Ja, dat is hij ook wel. In 't jaar 1910 werden in de Bataklanden op Sumatra meer dan tien duizend menschen gedoopt en op West-Java niet meer dan 65. Dat is een groot