is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn zuster, terwijl hij inmiddels verbazenden indruk op de directrice van St. Cyr gemaakt had.

Elise Bonaparte klaagde haren nood tot haar broeder dat zij op St. Cyr zooveel vernedering te verduren had. Napoleon betuigde haar van zijn kant echter hetzelfde over hindernissen in promotie, enz., toen zij ineens ophield, want plotseling stonden twee schoone jonge meisjes voor hen.

— Dit is mijn broeder Napoleon! zeide zij tot de jonge dames. Beide meisjes zagen hem met blikken van hoogste bewondering en belangstelling aan, waaraan te merken was dat zij, ongetwijfeld door zijn zusters mededeelingen, veel van hem gehoord hadden. Men beschouwde hem reeds als een held, een soort verlosser des vaderlands. Napoleon staarde beide vrouwenfiguren met verbazing aan; zij hadden eveneens een diepen indruk op hem gemaakt.

Het eene meisje, Erna genaamd, kan hoogstens twintig jaar geweest zijn. Zij was een Corsikaansche, met ravenzwart haar, matte tint, met schoone zinnelijke lijnen van het lichaam, een vurig gemoed, terwijl haar oogen schitterden van verlangen en dorst naar liefde.

De andere, Adèle de Colombier, had een zonneblond kopje en oogen waaruit het blauw des hemels Napoleon tegenstraalde. Erna had in haar gansche doen iets krijgszuchtigs, doch Adèle was lief en zachtzinnig als een duif, wat Bonaparte dan ook veel sterker aantrok. Napoleon was echter even verlegen als mejuffrouw de "Colombier. Erna trachtte met haar donkere, krachtige oogen Bonaparte te doordringen, als het ware zijn persoonlijkheid te schatten. Zij vermaakte zich met Napoleons schuchterheid een oogenblik.

Erna, een nicht van Pascal Paoli, was met hart en ziel aan haar vaderland Corsica, waarvoor deze tegen Frankrijk gestreden had, gehecht en verlangde weer vurig naar onaf-