is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weeke materie van hunne hersenen opnemen en inprenten. Toen haalde zij een groot papier te voorschijn met het zegel van het ministerie van Oorlog en hield het der groentevrouw met een triomfeerenden blik voor oogen.

„Gij ziet, mijn benoeming is in orde en ik moet over acht dagen bij mijn corps zijn. Dat is de uiterste termijn. Wij moeten toch Verdun ontzetten. Daarginds zijn royalisten, die met Brunswijk samenspannen en die zullen wij doen verhuizen."

Moeder Hoche zag haar met verbazing aan: „Zijt gij marketentster?'' En daarop ging zij voort, een afgunstigen blik op Catherine werpende: „Ja, dat is eene nette betrekking. Die zou ik in mijn tijd ook gaarne bekleed hebben. Men marcheert op den klank der trom, men ziet vele landen, men heeft den geheelen dag tevreden gezichten om zich, den soldaat gaat het in de cantine altijd goed. Hij vergeet zijn ellende en droomt ervan, dat hij generaal zal worden of... korporaal. En dan op dsn morgen van den slag zegt men tot zichzelve, dat men geene nuttelooze vrouw is, alleen goed om te huilen en te schrikken, wanneer men de kanonnen hoort. Men is een gedeelte van het leger en van gelid tot gelid giet men den verdedigers der natie voor twee sous de heldhaftigheid en den moed in een klein glas. De brandewijn, dien de marketentster schenkt, is ook eene soort kruit en haar vaatje heeft er reeds meermalen toe bijgedragen om de overwinning te beslissen. Burgeres, ik bewonder u en zou gaarne op u gelijken. Werkelijk als ik jonger ware, dan zou ik mijn lieven Lazare vergezellen, evenals gij uwen Jean. Maar het kind? Wat zult gij met den kleinen Henriot temidden van het kamp en het gewoel van den strijd doen?"

„Als marketentster bg het 13e regiment heb ik recht op een wagen en een paard. Wij hebben van onze spaarpenningen reeds het noodige aangeschaft," zeide Catherine