is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

laat u op wreede wijz.e zou ontnomen worden. Gij hebt mij genegenheid betoond en van mijn vader de toestemming verkregen voor een huwelijk met mij, waarin gij het geluk dacht te vinden, misschien de liefde. Geluk is voor u niet weggelegd in deze verbintenis, liefde zou ik u niet kunnen •beloven, daar mijn hart aan een ander toebehoort. Vergeel' mij, dat ik u niet dengene kan noemen, wiens beeld mijn ziel vervult, en van wien ik mij voor God als vrouw beschouw!

Een laatste bekentenis heb ik u te doen, baron: ik ben moeder en de dood alleen zou mij kunnen scheiden van mijn echtgenoot, den vader van mijnen Henriot.

Ik zal mijnheer de Laveline naar Jemappes volgen, omdat hij dit wil, maar ik durf te hopen, dat gij, ingelicht over de hinderpaal, die zich opwerpt voor de verwezenlijking van uwe plannen, medelijden zult hebben met mij en mij de schande zult besparen mijn vader bekend te moeten maken met de ware oorzaak, die deze verbintenis onmogelijk maakt.

Ik reken, mijnheer, op uwe discretie als ridderlijk man. Verbrand dezen brief en geloof aan mijne dankbaarheid en mijne vriendschap.

Blanche."

Toen Leonard den brief gelezen had, uitte hij een kreet van vreugde en verrassing.

„Haha, dat is een fortuintje," fluisterde hij.

Hij bezag en keerde den brief van Blanché, alsof hij uit deze spons met geheimen al het goud wilde persen, dat zij scheen te bevatten.

„Ik vermoedde wel iets," zeide hij glimlachend. „De baron heeft een oogje op de freule en de freule wil hem niet hebben. Maar ik had nooit kunnen denken, dat freule Blanche de Laveline een kind had en nog minder, dat zij