is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het 13de regiment te voegen, dat reeds de geweren op het plein in rotten zette.

Herminie had zich na een zeer koel afscheid van den baron met haar dochter, die zij met liefkoozingen overlaadde, in de zijkamer begeven.

De Lowendaal verwijderde zich, in gepeins verzonken, in de richting van het stadhuis, terwijl hij tot zichzelven zeide: „Als de capitulatie mij slechts van dezen Beaurepaire kon bevrijden! Maar neen, die gek zal de stad verdedigen en mij willen dwingen zijne zuster te huwen. O, in welk een val ben ik geloopen!"

Door deze voorvallen weinig gesticht, trad de baron het stadhuis binnen, waar reeds de notabelen bijeen waren, die gevolg hadden gegeven aan d& oproeping van den voorzitter van het „directoire" Ternaux en den maire Gossin, twee „verraders", wier namen steeds met een zwarte kool in de geschiedenis zullen aangeteekend blijven.

Daar, in de groote zaal van het stadhuis van Verdun waren bij het licht der flambouwen de leden van het districtsbestuur en de notabelen vergaderd.

De genie-officier Bellemond, kommandant der plaats, woonde de vergadering bij.

Nadat president Ternaux de vergadering had geopend, deelde de maire Gossin den staat van zaken mede. De hertog van Brunswijk had zijn kamp opgeslagen voor de poorten der stad. Zouden deze voor hem geopend en de keizerlijke generalissimus als bevrijder begroet worden of zou men de ophaalbrug ophalen en den eisch haar neer te laten met kanonschoten beantwoorden? Reeds het stellen van die vraag was schande. „Mijne heèren," zeide de maire met klagende stem, „ons hart bloedt bij de gedachte aan het onheil, dat het belegerde Verdun kan treffen. Verzet tegen een tienmaal sterkeren vijand zou krankzinnigheid zijn. Wilt u een persoon ontvangen, die met eene verzoe-