is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kamer voorbijkwam waar Beaurepaire lag, strekte Herminie den arm uit, slaakte een gil en riep: „Daar, daar, die man met het pistool aan den slaap, o, hij wil mij ook dooden."

En zij viel bewusteloos op den grond neder. Het was Catherine onmogelijk haar weg te dragen. Zij liep daarom de trappen van de eerste verdieping af, Alice dragende, en snelde de straat op. Zij en het kind waren gered.

Soldaten, die zich begeven hadden naar de plaats van den brand, dien men toeschreef aan een Pruisische granaat, begonnen het reddingswerk. Zij vertrouwde hun het kind toe en de manschappen van de compagnie van Lefebvre herkennende, verzocht zij hun het huis binnen te dringen, om de nog levende Herminie en het lijk van den kommandant aan de vlammen te ontrukken.

Drie of vier mannen gingen het huis binnen en eenige oogenblikken later bracht men het lijk van Beaurepaire buiten, terwijl twee soldaten de krankzinnige vasthielden, die aanhoudend riep: „Laat mij los, ik moet mij gaan kieeden! Gij weet niet, dat ik ga trouwen, ziet toch, hoeveel menschen er gekomen zijn, en de kaarsen zijn reeds aangestoken. O, hoe schoon is een kerk bij een huwelijk!" En met een tragisch gebaar wees zij den van schrik verstijfden omstanders op de vlammen, die lekten aan de reeds zwart geblakerde muren.

Mevrouw de Blécourt had zich bij het afspringen van het balkon doodelijk gekwetst en stierf eenige dagen later. Herminie, wier verstand niet terugkeerde, werd naar eene bloedverwante gebracht, die had aangeboden haar in huis te zullen nemen. Het lijk van Beaurepaire werd naar het stadhuis gedragen. Daar verklaarden de president en de maire, dat de kommandant zelfmoord had gepleegd, om niet genoodzaakt te zijn de capitulatie van Verdun te onderteekenen.

„Dit voornemen," zeiden zij, „was door Beaurepaire te