is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schap, en voor alles de getuigenis van mijn geweten en het welzijn der Republiek, boezemen mij alleen belang in.

Napoleon liet, om op de lasteringen der partij van Clichy, ten opzichte van Venetië te' antwoorden, in het leger, onder den sluier der naamloosheid, een geschrift verspreiden, hetwelk alle leugenachtige beweringen der Royalisten wederlegde en de waarheid in hare rechten herstelde.

Het aanbieden van zijn ontslag was, zooals reeds hierboven is aangemerkt, niet oprecht gemeend. Wat de bescheidenheid betreft waarmede hij verzekerde, dat hrj niet zeer geschikt was voor staatkundige beraadslagingen, kan men uit den volgenden trek bij de onderhandelingen van Campo-Formio, dien hij zelf op St. Helena verhaalde, het best beoordeelen hoe het daarmede geschapen stond.

„De heer von Cobenzel," verhaalde Napoleon, „was de man der Oostenrijksche Monarchie, de ziel van hare ontwerpen, de leider van hare diplomatie. Hij had de eerste gezantschapsposten van Europa bekleed en zijn Iiof lang bii de keizerin Catharina vertegenwoordigd, wier bijzondere welwillendheid hij verworven had. Trotsch op zijnen rang en zijne gewichtigheid twijfelde hij niet in het minste door zijn waardig gedrag, evenals door zijne gemeenzaamheid met het hofleven, gemakkelijk bij een uit de revolutionane legerkampen voortgekomen, generaal ontzag te zullen verwekken. Inderdaad naderde hij den Franschen generaal met eenen zekeren overmoed, doch de houding en de eerste woorden van dezen waren voldoende om hem dadelij op zijne plaats te zetten, welke hij naderhand nooit wederom beproefde te verlaten. „De conferentiën," voegt Las Cases daarbij, „gingen in den beginne traag voort; de heer von Cobenzel verstond het meesterlijk om naar gewoonte van het Oostenrijksche kabinet de zaken op de lange baan te schuiven. De Fransche generaal had intusschen besloten er een einde aan te maken. De conferentie, welke de laatste