is toegevoegd aan uw favorieten.

Napoleon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Inderdaad werd de vrede den 26n Vendemiaire van het jaar VI (17 October 1797) gesloten. De vrijstelling der gevangenen was eene der eerste voorwaarden van het verdrag. Napoleon bleef er standvastig op aandringen en zette hierdoor aan zijne eischen klem bij. De onpai tijdigheid vordert hierbij te voegen, dat hij daarin overeenkomstig de voorschriften van het uitvoerend bewind heeft gehandeld.

Het eerste bedrijf der groote en schitterende rol, welke het noodlot aan Napoleon op het tooneel der wereld toegedeeld had, was afgeloopen. Gedurende den tijdsverloop van dit bedrijf was de republikeinsche geest het overal heerschende element en de gezamenlijke daden en woorden van Napoleon, welke men naderhand als voorteekens van het streven naar de alleenheerschappij uitgelegd heeft, lieten zich nog als opwellingen van een uit zijnen aard onstuimig gemoed verklaren. Welke gedaante zou de wereld wel thans hebben, indien Napoleon de republikeinsche strekking gehandhaafd had; indien hij, die met een talent van organisatie zonder voorbeeld begaafd was, zijn zegevierend zwaard ook voortaan alleen daartoe gebezigd had om de Staten, welke hij onderwierp, in Republikeinen te herscheppen, evenals hij met Lombardije en de landen aan de Po gedaan heeft. Niemand vermag te zeggen, hoe de zaken zich m dat geval verwikkeld zouden hebben; dit is echter zeker, dat het zoo had kunnen uitvallen, dat thans niemand in Europa zou hebben mogen beweren (hetgeen nu wel op goede gronden kan geschieden) dat de Republiek in dit werelddeel eene onuitvoerbare hersenschim genoemd moet worden.